Redirecting Fundacja Promocji Zdrowia Seksualnego - Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego ma poprawić jakość życia intymnego

Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego ma poprawić jakość życia intymnego

Polacy niechętnie rozmawiają o życiu intymnym, a problematyka seksualności od wielu lat znajduje się na uboczu zagadnień, którymi zajmuje się medycyna w naszym kraju - oceniają pomysłodawcy Ogólnopolskiego Programu Zdrowia Seksualnego.

Celem Programu Zdrowia Seksualnego - akcji organizowanej m.in. przez Fundację Promocji Zdrowia Seksualnego, która trwa od kwietnia - jest edukowanie oraz uświadamianie lekarzom i opinii publicznej wpływu zaburzeń zdrowia seksualnego na wszystkie sfery życia człowieka, w tym na ogólną kondycję fizyczną, zdrowie psychiczne oraz relacje społeczne.

 

 

Polacy niechętnie rozmawiają o życiu intymnym, a problematyka seksualności od wielu lat znajduje się na uboczu zagadnień, którymi zajmuje się medycyna w naszym kraju - oceniają pomysłodawcy Ogólnopolskiego Programu Zdrowia Seksualnego.

Celem Programu Zdrowia Seksualnego - akcji organizowanej m.in. przez Fundację Promocji Zdrowia Seksualnego, która trwa od kwietnia - jest edukowanie oraz uświadamianie lekarzom i opinii publicznej wpływu zaburzeń zdrowia seksualnego na wszystkie sfery życia człowieka, w tym na ogólną kondycję fizyczną, zdrowie psychiczne oraz relacje społeczne.

Kampanii medialnej towarzyszą szkolenia skierowane do lekarzy. Do programu włączyli się eksperci - seksuolodzy, socjolodzy, psycholodzy, lekarze pierwszego kontaktu.

"Chcemy uświadomić lekarzom, iż dla ich pacjentów ważna jest nie tylko długość życia, ale również jego jakość, zaś pacjentom - że obecność wielu chorób nie wyklucza możliwości cieszenia się swoją intymnością w związku" - mówił seksuolog dr Andrzej Depko.

Seksuolog prof. Zbigniew Lew-Starowicz uważa, że brak edukacji seksualnej oraz niewłaściwa edukacja seksualna to najczęściej spotykane przyczyny zaburzeń seksualnych, a także zagrożenie dla zdrowia seksualnego i udanych relacji partnerskich. Jego zdaniem Polacy nie potrafią rozmawiać o swoim życiu intymnym, a barierą w rozmowie o seksualności są głównie tradycja i złe wychowanie.

Wagę życia seksualnego dla osób niepełnosprawnych podkreślił prof. dr hab. Zbigniew Izdebski. "Realizacja potrzeb seksualnych, własnej seksualności, nie jest dla osób niepełnosprawnych przywilejem, ale prawem" - zaznaczył.

W 1999 roku Światowa Organizacja Zdrowia rekomendowała Powszechną Deklarację Praw Seksualnych. Seksualność pojmowana jest w Deklaracji jako integralna część każdej istoty ludzkiej, ukształtowana w wyniku wzajemnych relacji między osobą a strukturami społecznymi oraz uniwersalne prawo człowieka. Na tym oparta jest idea Programu.

Zaplanowane w ramach Ogólnopolskiego Programu Zdrowia Seksualnego działania skierowane są zarówno do środowiska medycznego, jak i do pacjentów. Program przewiduje m.in. cykl szkoleń dla lekarzy pierwszego kontaktu, wspólne projekty realizowane z organizacjami działającymi na rzecz osób niepełnosprawnych, rozpowszechnienie materiałów informacyjnych oraz konkurs dla artystów plastyków na plakat społeczny pod hasłem "Seks to zdrowie. Dbajmy o nie!". Nadesłane prace staną się elementem kampanii i będzie je można obejrzeć w kilku miastach Polski. (PAP)


25.04.2008 r.
Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego
 
Ogólnopolski Program Promocji Zdrowia Seksualnego to kampania społeczna promująca zdrowie seksualne. Celem programu jest edukowanie oraz uświadamianie opinii publicznej wpływu zaburzeń zdrowia seksualnego na wszystkie sfery życia człowieka, w tym na ogólną kondycję fizyczną, zdrowie psychiczne oraz relacje społeczne.
W program zaangażowani są znani polscy seksuolodzy, socjolodzy, psycholodzy oraz lekarze pierwszego kontaktu, w tym m.in.: prof. dr hab. Zbigniew Lew-Starowicz, prof. dr hab. Zbigniew Izdebski, dr Andrzej Depko, lek. med. Michał Lew-Starowicz. Uczestnikami projektu są także firmy i instytucje, których misją jest dbałość o zdrowie oraz wspomaganie osób dotkniętych chorobą i poprawa jakości ich życia.
Istotną rolę w tworzeniu założeń programu odegrał jego patron - Fundacja Promocji Zdrowia Seksualnego im. dr. Stanisława Kurkiewicza, w skład zarządu której wchodzą: Kinga Rzepecka, dr Tomasz Leonowicz, dr Zofia Jolanta Wieczerzak, dr Zbigniew Raj oraz Małgorzata Zdancewicz. Działania programu skierowane do osób niepełnosprawnych wspiera Fundacja Aktywnej Rehabilitacji.
 
Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), zdrowie seksualne jest integralną częścią zdrowia człowieka i w tym aspekcie należy je pojmować. Ze względu na wagę tematu oraz jego wpływ na wiele sfer życia człowieka, Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego kierowany jest do szeroko pojmowanej opinii publicznej, do osób, które dotknięte są dysfunkcjami seksualnymi, ich bliskich, lekarzy oraz mediów.
 
- W Polsce od bardzo wielu lat problematyka życia seksualnego znajdowała się na uboczu zagadnień, którymi zajmowała się medycyna. Tymczasem, pojęcie jakości życia jest ważne dla pacjentów, nie tylko w aspekcie zachowania dobrego stanu zdrowia, ale również jakości życia seksualnego. Bardzo wiele chorób wpływa negatywnie na sprawność seksualną. Rolą OPZS jest uświadomienie lekarzom, iż dla ich pacjentów ważna jest nie tylko długość życia, ale również jego jakość, zaś pacjentom - iż obecność wielu chorób nie wyklucza możliwości cieszenia się swoją intymnością w związku. Zadaniem OPZS jest doprowadzenie do sytuacji, w której lekarze będą pytać swoich pacjentów o ich jakość życia seksualnego, zaś pacjenci będą świadomi, tego, iż rolą lekarza jest pomoc również w zakresie poprawy jakości życia - stwierdza dr Depko.
 
Twórcy programu podkreślają, że życie seksualne to w Polsce nadal temat tabu, co skutkuje cierpieniem wielu osób, nie tylko dotkniętych chorobą, ale też ich bliskich, współpracowników oraz znajomych. Odsetek osób skarżących się na różnego rodzaju zaburzenia seksualne stale rośnie, dlatego też autorzy projektu za główny cel postawili sobie promocję zdrowia seksualnego oraz szerzenie oświaty zdrowotnej w tym zakresie.
 
- Brak edukacji seksualnej lub niewłaściwa edukacja seksualna, jak wynika z rzetelnych badań naukowych WHO, są jedną z najczęściej spotykanych przyczyn zaburzeń seksualnych, zagrożeniem dla zdrowia seksualnego i udanych relacji partnerskich - mówi prof. Zbigniew Lew-Starowicz. Jego zdaniem wynika to z kilku przyczyn: utrzymywania się mitów i stereotypów seksualnych, nieznajomości podstawowej wiedzy o fizjologii i psychologii seksualnej, lęków wiążących się z seksualnością, niepowodzeń w pierwszych kontaktach seksualnych i ich utrwalenia się w formie zakodowanych reakcji seksualnych, kompleksów oraz zahamowań w sferze seksualnej. Ponad połowa pacjentów z zaburzeniami seksualnymi przyznaje się ponadto do braku uświadomienia seksualnego.
 
Polacy nie potrafią rozmawiać ze swoimi partnerami o pożyciu intymnym, szczególnie, gdy w tej sferze pojawiają się problemy. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety, często wstydzą się rozmawiać z lekarzem na intymne tematy, a z kolei lekarze nie pytają swoich pacjentów o zdrowie seksualne.
 
Efektem takiej postawy, określanej często jako "fałszywy wstyd", jest nie tylko spadek jakości życia, ale i pogorszenie się relacji między partnerami. - Wszelkie zaburzenia sfery intymnej natychmiast odbijają się echem na naszej codzienności - mówi psycholog, Piotr Mosak. Podkreśla, że w takiej sytuacji zaatakowane są wszystkie obszary: - W relacjach samego ze sobą odczuwamy niezadowolenie, stres, frustrację, poczucie winy, wściekłość, bezsilność, rezygnację. W relacjach z partnerem - poczucie winy, wstyd, rozgoryczenie, niezadowolenie, ucieczkę, unikanie kontaktów, kłótliwość, i wiele innych. Partner - nie wie, nie rozumie, zniechęca się, czuje się odtrącony, rezygnuje, itp. W relacjach z otoczeniem - bliskimi, rodziną, przyjaciółmi - jesteśmy markotni, nietowarzyscy, szorstcy, pruderyjni, itp. W pracy odczuwamy spadek motywacji, zniechęcenie, brak sił, frustrację, omylność, wyłączenie instynktów zawodowych.
 
Z tematem zdrowia seksualnego ciężko jest się zmierzyć samym lekarzom. Badania wskazują, że aż 73% pacjentów nigdy nie zostało zapytanych przez lekarza o ich zdrowie seksualne, 24% pacjentom takie pytanie lekarz zadawał sporadycznie, a tylko 3% - często. Lekarze nie zawsze wiedzą, jak zapytać pacjenta o tę sferę zdrowia, co uniemożliwia postawienie właściwej diagnozy. Stąd Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego zakłada prowadzenie szeregu działań edukacyjnych skierowanych do środowiska lekarskiego, przede wszystkim - do lekarzy pierwszego kontaktu.
 
- Zdecydowana większość zaburzeń sprawności seksualnej jest pochodzenia organicznego. Główną przyczyną są takie schorzenia jak: miażdżyca, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zespół metaboliczny - zatem schorzenia, które w głównej mierze leczone są przez lekarzy pierwszego kontaktu. Należy więc uświadomić lekarzom pierwszego kontaktu, iż jakość życia ich pacjentów nie zależy tylko i wyłącznie od poprawy samopoczucia poprzez ustąpienie objawów choroby zasadniczej, ale również poprzez poprawę zaburzonego życia seksualnego. Obowiązkiem lekarza podstawowej opieki zdrowotnej powinno być zadanie przynajmniej raz w roku pytania o jakość życia seksualnego, które może być zaburzone przez istniejące choroby. To, czy lekarz pierwszego kontaktu będzie czuł się na siłach, by udzielić pomocy swojemu pacjentowi, czy też skieruje go do lekarza specjalisty, zależy w głównej mierze od wiedzy, jaką powinien posiadać lekarz dbający o dobro swoich pacjentów - mówi dr Depko.
 
Specjaliści zaangażowani w OPZS chcą również przekonać opinię publiczną, że każdy z nas ma prawo do szczęścia, na które składa się m.in. możliwość czerpania radości z życia erotycznego. Prawo to mają także osoby niepełnosprawne. Dlatego w ramach programu zaplanowane zostały działania skierowane do osób z uszkodzonym rdzeniem kręgowym, poruszających się na wózkach inwalidzkich. Zdaniem prof. dr hab. Z. Izdebskiego, zadbanie o sferę życia intymnego osób niepełnosprawnych jest dla nich ważnym obszarem ogólnej rehabilitacji. Natomiast realizacja potrzeb seksualnych, własnej seksualności, nie jest dla nich przywilejem, ale prawem.
 
W ramach OPZS zaplanowane zostały działania skierowane zarówno do środowiska medycznego, jak i do pacjentów, ich bliskich oraz całej opinii publicznej. Program obejmuje m.in.:
 
cykl szkoleń dla lekarzy pierwszego kontaktu. Szkolenia prowadzone są w całej Polsce. W pierwszym etapie prowadzonych już szkoleń poruszana jest taka tematyka, jak: zdrowie seksualne, psychologia kontaktu lekarza z pacjentem oraz diagnostyka i terapia dysfunkcji erekcyjnej u mężczyzn;
konkurs dla artystów plastyków na plakat społeczny pod hasłem "Seks to zdrowie. Dbajmy o nie!". Nadesłane na konkurs prace mają stać się elementem kampanii na rzecz zdrowia seksualnego, prowadzonej w całym kraju. Wystawy nagrodzonych i wyróżnionych prac będzie można obejrzeć w kilku miastach Polski;
wspólne projekty realizowane z organizacjami działającymi na rzecz osób niepełnosprawnych, m.in. po urazie rdzenia kręgowego. Specjalnie dla nich przygotowane zostaną broszury informacyjne na temat zdrowia seksualnego. Zostanie również zrealizowany cykl wykładów dla instruktorów Fundacji Aktywnej Rehabilitacji na temat zdrowia seksualnego osób niepełnosprawnych ruchowo. Organizowane będą także spotkania dla niepełnosprawnych, mające pomóc im w nawiązaniu nowych kontaktów, przyjaźni i związków;
stworzenie materiałów edukacyjnych i informacyjnych (broszury, ulotki, strona www) poświęconych tematyce zdrowia seksualnego. Materiały te tworzone są z myślą o potrzebach informacyjnych poszczególnych grup dla których został stworzony Program - lekarzy, pacjentów i ich bliskich (w tym osób niepełnosprawnych), mediów i szeroko pojętej opinii publicznej.(MP)
 
Źrodło: Medycyna Praktyczna


Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego
ZDROWIE SEKSUALNE

Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego to bezprecedensowa, nowatorska w formie i przekazie kampania społeczna promująca zdrowie seksualne. Celem programu jest edukowanie oraz uświadamianie opinii publicznej wpływu zaburzeń zdrowia seksualnego na wszystkie sfery życia człowieka, w tym na ogólną kondycję fizyczną, zdrowie psychiczne oraz relacje społeczne.

W program zaangażowani są znani polscy seksuolodzy, socjolodzy, psycholodzy oraz lekarze pierwszego kontaktu, w tym m.in.: prof. dr hab. Zbigniew Lew-Starowicz, prof. dr hab. Zbigniew Izdebski, dr Andrzej Depko, lek. med. Michał Lew-Starowicz. Uczestnikami projektu są także firmy i instytucje, których misją jest dbałość o zdrowie oraz wspomaganie osób dotkniętych chorobą i poprawa jakości ich życia.
Istotną rolę w tworzeniu założeń programu odegrał jego patron - Fundacja Promocji Zdrowia Seksualnego im. dr. Stanisława Kurkiewicza, w skład zarządu której wchodzą: Kinga Rzepecka, dr Tomasz Leonowicz, dr Zofia Jolanta Wieczerzak, dr Zbigniew Raj oraz Małgorzata Zdancewicz. Działania programu skierowane do osób niepełnosprawnych wspiera Fundacja Aktywnej Rehabilitacji. Organizatorem programu jest firma Polpharma SA.

Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), zdrowie seksualne jest integralną częścią zdrowia człowieka i w tym aspekcie należy je pojmować. Ze względu na wagę tematu oraz jego wpływ na wiele sfer życia człowieka, Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego kierowany jest do szeroko pojmowanej opinii publicznej, do osób, które dotknięte są dysfunkcjami seksualnymi, ich bliskich, lekarzy oraz mediów.
„W Polsce od bardzo wielu lat problematyka życia seksualnego znajdowała się na uboczu zagadnień, którymi zajmowała się medycyna. Tymczasem, pojęcie jakości życia jest ważne dla pacjentów, nie tylko w aspekcie zachowania dobrego stanu zdrowia, ale również jakości życia seksualnego. Bardzo wiele chorób wpływa negatywnie na sprawność seksualną. Rolą Ogólnopolskiego Programu Zdrowia Seksualnego jest uświadomienie lekarzom, iż dla ich pacjentów ważna jest nie tylko długość życia, ale również jego jakość, zaś pacjentom – iż obecność wielu chorób nie wyklucza możliwości cieszenia się swoją intymnością w związku. Zadaniem Ogólnopolskiego Programu Zdrowia Seksualnego jest doprowadzenie do sytuacji, w której lekarze będą pytać swoich pacjentów o ich jakość życia seksualnego, zaś pacjenci będą świadomi, tego, iż rolą lekarza jest pomoc również w zakresie poprawy jakości życia” - stwierdza dr Andrzej Depko.
Twórcy programu podkreślają, że życie seksualne to w Polsce nadal temat tabu, co skutkuje cierpieniem wielu osób, nie tylko dotkniętych chorobą, ale też ich bliskich, współpracowników oraz znajomych. Procent osób skarżących się na różnego rodzaju zaburzenia seksualne stale rośnie, dlatego też autorzy projektu za główny cel postawili sobie promocję zdrowia seksualnego oraz szerzenie oświaty zdrowotnej w tym zakresie.
„Brak edukacji seksualnej lub niewłaściwa edukacja seksualna, jak wynika z rzetelnych badań naukowych WHO, są jedną z najczęściej spotykanych przyczyn zaburzeń seksualnych, zagrożeniem dla zdrowia seksualnego i udanych relacji partnerskich” – mówi prof. Zbigniew Lew-Starowicz. Jego zdaniem wynika to z kilku przyczyn: utrzymywania się mitów i stereotypów seksualnych, nieznajomości podstawowej wiedzy o fizjologii i psychologii seksualnej, lęków wiążących się z seksualnością, niepowodzeń w pierwszych kontaktach seksualnych i ich utrwalenia się w formie zakodowanych reakcji seksualnych, kompleksów oraz zahamowań w sferze seksualnej. Ponad połowa pacjentów z zaburzeniami seksualnymi przyznaje się ponadto do braku uświadomienia seksualnego.

Polacy nie potrafią rozmawiać ze swoimi partnerami o pożyciu intymnym, szczególnie, gdy w tej sferze pojawiają się problemy. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety, często wstydzą się rozmawiać z lekarzem na intymne tematy, a z kolei lekarze nie pytają swoich pacjentów o zdrowie seksualne.

Efektem takiej postawy, określanej często jako „fałszywy wstyd”, jest nie tylko spadek jakości życia, ale i pogorszenie się relacji między partnerami. „Wszelkie zaburzenia sfery intymnej natychmiast odbijają się echem na naszej codzienności” – mówi psycholog, Piotr Mosak. Podkreśla, że w takiej sytuacji zaatakowane są wszystkie obszary. „W relacjach samego ze sobą odczuwamy niezadowolenie, stres, frustrację, poczucie winy, wściekłość, bezsilność, rezygnację. W relacjach z partnerem - poczucie winy, wstyd, rozgoryczenie, niezadowolenie, ucieczkę, unikanie kontaktów, kłótliwość, i wiele innych. Partner - nie wie, nie rozumie, zniechęca się, czuje się odtrącony, rezygnuje, itp. W relacjach z otoczeniem - bliskimi, rodziną, przyjaciółmi - jesteśmy markotni, nietowarzyscy, szorstcy, pruderyjni, itp. W pracy odczuwamy spadek motywacji, zniechęcenie, brak sił, frustrację, omylność, wyłączenie instynktów zawodowych.”

Z tematem zdrowia seksualnego ciężko jest się zmierzyć samym lekarzom. Badania wskazują, że aż 73 % pacjentów nigdy nie zostało zapytanych przez lekarza o ich zdrowie seksualne, 24 % pacjentom takie pytanie lekarz zadawał sporadycznie, a tylko 3 % - często. Lekarze nie zawsze wiedzą, jak zapytać pacjenta o tę sferę zdrowia, co uniemożliwia postawienie właściwej diagnozy. Stąd Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego zakłada prowadzenie szeregu działań edukacyjnych skierowanych do środowiska lekarskiego, przede wszystkim - do lekarzy pierwszego kontaktu.
„Zdecydowana większość zaburzeń sprawności seksualnej jest pochodzenia organicznego. Główną przyczyną są takie schorzenia jak: miażdżyca, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zespół metaboliczny - zatem schorzenia, które w głównej mierze leczone są przez lekarzy pierwszego kontaktu. Należy więc uświadomić lekarzom pierwszego kontaktu, iż jakość życia ich pacjentów nie zależy tylko i wyłącznie od poprawy samopoczucia poprzez ustąpienie objawów choroby zasadniczej, ale również poprzez poprawę zaburzonego życia seksualnego. Obowiązkiem lekarza podstawowej opieki zdrowotnej powinno być zadanie przynajmniej raz w roku pytania o jakość życia seksualnego, które może być zaburzone przez istniejące choroby. To, czy lekarz pierwszego kontaktu będzie czuł się na siłach, by udzielić pomocy swojemu pacjentowi, czy też skieruje go do lekarza specjalisty, zależy w głównej mierze od wiedzy, jaką powinien posiadać lekarz dbający o dobro swoich pacjentów” - mówi dr Andrzej Depko.

Specjaliści zaangażowani w Ogólnopolski Program Zdrowia Seksualnego chcą również przekonać opinię publiczną, że każdy z nas ma prawo do szczęścia, na które składa się m.in. możliwość czerpania radości z życia erotycznego. Prawo to mają także osoby niepełnosprawne. Dlatego w ramach programu zaplanowane zostały działania skierowane do osób z uszkodzonym rdzeniem kręgowym, poruszających się na wózkach inwalidzkich. Zdaniem prof. dr hab. Z. Izdebskiego, zadbanie o sferę życia intymnego osób niepełnosprawnych jest dla nich ważnym obszarem ogólnej rehabilitacji. Natomiast realizacja potrzeb seksualnych, własnej seksualności, nie jest dla nich przywilejem, ale prawem.

W ramach Ogólnopolskiego Programu Zdrowia Seksualnego zaplanowane zostały działania skierowane zarówno do środowiska medycznego, jak i do pacjentów, ich bliskich oraz całej opinii publicznej. Program obejmuje między innymi:
•    cykl szkoleń dla lekarzy pierwszego kontaktu. Szkolenia prowadzone są w całej Polsce. W pierwszym etapie prowadzonych już szkoleń poruszana jest taka tematyka, jak: zdrowie seksualne, psychologia kontaktu lekarza z pacjentem oraz diagnostyka i terapia dysfunkcji erekcyjnej u mężczyzn.
•    konkurs dla artystów plastyków na plakat społeczny pod hasłem „Seks to zdrowie. Dbajmy o nie!”. Nadesłane na konkurs prace mają stać się elementem kampanii na rzecz zdrowia seksualnego, prowadzonej w całym kraju. Wystawy nagrodzonych i wyróżnionych prac będzie można obejrzeć w kilku miastach Polski.
•    wspólne projekty realizowane z organizacjami działającymi na rzecz osób niepełnosprawnych, m.in. po urazie rdzenia kręgowego. Specjalnie dla nich przygotowane zostaną broszury informacyjne na temat zdrowia seksualnego. Zostanie również zrealizowany cykl wykładów dla instruktorów Fundacji Aktywnej Rehabilitacji na temat zdrowia seksualnego osób niepełnosprawnych ruchowo. Organizowane będą także spotkania dla niepełnosprawnych, mające pomóc im w nawiązaniu nowych kontaktów, przyjaźni i związków.
•    stworzenie materiałów edukacyjnych i informacyjnych (broszury, ulotki, strona www) poświęconych tematyce zdrowia seksualnego. Materiały te tworzone są z myślą o potrzebach informacyjnych poszczególnych grup dla których został stworzony Program – lekarzy, pacjentów i ich bliskich (w tym osób niepełnosprawnych), mediów i szeroko pojętej opinii publicznej.